یکبار اومدم کلییییی نوشتم اما نشد آپ کنم الان خواستم اینکارو کنم که دیدم خیلی دیر شده واسه اون حرفا..

اومدم فقط بگم گه همچنان منتظریم و  همچنان پسر گلمون داره ناز میکنه و فکر کنم زیر لفظی میخوادفرشته. فردا 38 هفته تموم میشه و نی نی کوکوژمون وارد 39 هفته زندگیش میشه.

اینروزا حال عجیبی دارم اما قویتر از انتظارات خودمم هستم یا حداقل اینجوری نشون میدم و علی‌رغم  اینکه شنونده  بسیاری از تجربیات سخت و زجرآور اطرافیان هستم باز هم در مورد خودم یه آرامشی دارم و همش به خودم روزهای خوب نوید میدم و با اطمینان به خودم میگم من میتوانم و همه چیز به‌خوبی میگذره البته شوشو جونم و مامان کوکوژم هم بسیار تأثیرگذارند. برام خیلیییییییییییی دعا کنید.

پ.ن : بین اسم مهراد و مانیاد موندیم کدومشو بذاریم بنظر شما کدوم قشنگتره؟