چنین قفس نه سزای چو من خوش الحانی است

 روم به گلشن رضوان که مرغ آن چمنم...

براستی دیگر قفس تنگ و رنجور برادرت سزاوار روح بزرگی چون او نبود...

اعظم جون دوست نازنینم! از خداوند بزرگ برای تو و خانواده دوست داشتنی ات، صبوری و آرامش می خواهم روحش آرام